Ελληνίδα επιστήμονας στην πρωτοποριακή έρευνα για τα "ηλεκτρονικά φυτά"

Η έρευνα ανοίγει νέους ορίζοντες για τη δημιουργία "ηλεκτρονικών" φυτών που οι εφαρμογές τους περιλαμβάνουν από τον έλεγχο της ανθοφορίας και καρποφορίας των φυτών μέχρι την παραγωγή πράσινης ενέργειας και πολλά άλλα.

Χαρακτηριστικά ο Magnus Breggren αναφέρει πως μέχρι σήμερα ενέργεια από ένα δένδρο μπορούμε να πάρουμε μόνο αν το κάψουμε, και θεωρεί πως με την εφαρμογή ηλεκτρονικών συστημάτων που ενσωματώνονται στα φυτά μπορούμε να τοποθετήσουμε αισθητήρες μέσα στα φυτά και να χρησιμοποιήσουμε την ενέργεια που σχηματίζεται στη χλωροφύλλη τους, να δημιουργήσουμε 'πράσινες' κεραίες ή να παράγουμε νέα υλικά. Το κάθε τι συμβαίνει με φυσικό τρόπο, αξιοποιώντας τα πολύ εξελιγμένα και μοναδικά συστήματα των ίδιων των φυτών.

Η Ελένη Σταυρινίδου σε συνέντευξή της στο snoopit24.wordpress.com, εξηγεί τί ακριβώς περιλαμβάνει η έρευνά τους: "Αυτό που καταφέραμε είναι να αναπτύξουμε ηλεκτρονικές διατάξεις σε φυτά υποβοηθούμενοι απο την δομή και την φυσιολογία του φυτού. Οι ηλεκτρονικές αυτές διατάξεις βασίζονται σε οργανικά ηλεκτρονικά υλικά και λειτουργούν παράλληλα με την φυσιoλογική λειτουργία του φυτού.

Εμποτίσαμε τριαντάφυλλα με ένα υδατικό διάλυμα ενός αγώγιμου πολυμερούς, του PEDOT-S, το οποίο σύνθεσε ο χημικός της ομάδας μας (Roger Gabrielsson). Κατά μεγάλη μας έκπληξη είδαμε ότι το υλικό αυτοδιοργανώνεται στο αγγειακό σύστημα του φυτού και δημιουργεί αγώγιμα καλώδια στο ξύλημα (xylem), το οποίο είναι υπεύθυνο για την μεταφορά του νερού στο φυτό. Με βάση τα καλώδια αυτά καταφέραμε να φτιάξουμε οργανικά ηλεκτροχημικά τρανζίστορ στο φυτό.

Με αυτά τα τρανζίστορ δημιουργήσαμε και πιο πολύπλοκα ηλεκτρονικά κυκλώματα και συγκεκριμένα, λογική πύλη η οποία είναι η δομική μονάδα των ψηφιακών κυκλωμάτων και των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Επίσης, τα ηλεκτροχημικά τρανζίστορ είναι η βάση για την ανάπτυξη βιοαισθητήρων στην βιοηλεκτρονική, αφού μπορούν να μετατρέπουν τα ιοντικά σήματα του φυτού σε ηλεκτρικό σήμα εξόδου.

Στα φύλλα του φυτού, στο κενό χώρο που υπάρχει για την ανταλλαγή αερίων, βάλαμε ένα άλλο αγώγιμο πολυμερές. Το υλικό αυτό είναι ηλεκτροχρωμικό, δηλαδή αλλάζει χρώμα όταν εφαρμόσεις μια τάση. Αυτό το πετύχαμε και στα φύλλα του φυτού. Δημιουργήσαμε έτσι πίξελ στο φύλλο που αλλάζουν χρώμα όπως γίνεται και στις ηλεκτροχρωμικές οθόνες."

Η Ελένη Σταυρινίδου γεννήθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου. Σπούδασε Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στην συνέχεια, έκανε μάστερ Νανοτεχνολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το 2010 μετέβη στη Γαλλία στο Τμήμα Βιοηλεκτρονικής του Ecole Nationale Superieure des Mines de St. Etienne, από το οποίο απέκτησε το διδακτορικό της δίπλωμα το 2013. Από το 2014 είναι μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Laboratory of Organic Electronics του πανεπιστημίου της Σουηδίας Linkoping.